Matka Kolumba
Niedziela, 21 stycznia 2018 r. imieniny: Agnieszki, Jarosława, Nory | II Niedziela okresu zwykłego | Wspomnienie obowiązkowe Św. Agnieszki

Archiwum

Rekolekcje wielkopostne

Gdy chodzi o działania ewangelizacyjne, które to są rekolekcje siostry? - zapytał mnie Ksiądz Jerzy Gondek, Proboszcz Parafii Św. Jadwigi Królowej w Gorlicach. - Nie wiem, nie liczę rekolekcji.

Jako siostry dominikanki prowadzimy dni skupienia oraz rekolekcje dla dziewcząt w naszych domach. Odbywają się one w ciągu roku. Szczególnym czasem jest Wielki Post. Wtedy ruszamy w Polskę i prowadzimy rekolekcje dla dzieci i młodzieży w parafiach. Tak też było w ubiegłym tygodniu, kiedy z czterema innymi siostrami współprowadziłam rekolekcje dla dzieci ze szkoły podstawowej i gimnazjum u Świętej Jadwigi.

„Kościół naszym domem”. To hasło roku duszpasterskiego, ale zarazem myśl przewodnia naszych rekolekcji. Temat niełatwy, gdy spojrzy się na współczesną kondycję rodziny, a zarazem stanowiący wyzwanie, by zaprosić młodego człowieka w to miejsce, do tej Wspólnoty, w której jest Ktoś, Kto zawsze kocha, czeka i przebacza.

Pierwszego dnia wspólnie odkrywaliśmy, że nie jest dobrze być samemu. Pomógł nam w tym Pingwin Samotnik, o którym opowiadała siostra Joanna. Żył sam na górze lodowej i mimo iż był piękny, świetnie nurkował i był z siebie zadowolony, nie był szczęśliwy. Drugiego dnia rozglądaliśmy się wokół siebie, aby zobaczyć, że żyjemy we wspólnocie, w Kościele. Trzeci dzień był odkrywaniem prezentów, które otrzymujemy od Kościoła – sakramentów.

Rekolekcje zawsze są Bożym dziełem. To nie bogactwo środków przekazu, elokwencja mówcy przynoszą owoce, ale Duch Święty, który dotyka serc zarówno tych, którzy słuchają, jak i tych, którzy przepowiadają. Myślę, że mogę śmiało powiedzieć także w imieniu moich Sióstr, że nas dotknął w niezwykły sposób. Doświadczenie słabości, by okazała się Jego moc, budowanie wspólnoty zespołu złożonego z tak różnych osobowości, to tylko fragmenty Bożego działania. Każda z nas mogła jednak zobaczyć coś o wiele większego. W parafii, w której byłyśmy, Kościół rzeczywiście jest domem, w którym jest miejsce dla każdego. Gościnność i hojność Księdza Proboszcza ujęła każdą z nas. Było czymś niezwykłym obserwowanie dzieci i młodzieży, gdy do kościoła wchodził ich Proboszcz. Niezwykłym autorytetem cieszą się także inni kapłani pracujący w parafii. Ktoś powie: no tak, to Polska południowa, tu zawsze ludzie byli bardziej pobożni. Można jednak dopowiedzieć, że gdyby nie pracowitość i otwartość księży, mądra miłość, którą kochają parafian, nie byłoby takich owoców. Gdyby nie całkowite poświęcenie i oddanie katechetki, siostry Marty, Służebniczki NMP, młodzież także byłaby inna.

To parafia, w której wiele się dzieje, podejmowanych jest wiele inicjatyw. Każdy jest mile widziany, każdemu jest dobrze. Widziałyśmy tylko mały wycinek tej rzeczywistości. Dobroć ludzka owocuje. Dziękujemy za to świadectwo dobroci Księżom, Siostrze Marcie i innym nauczycielom, Panu Adamowi z zakrystii, Pani Ani, Pani Irence i tak wielu innym osobom. Dziękujemy także dzieciom i młodzieży. Było nam z Wami bardzo, bardzo dobrze. Chwała Panu!

s. Wojciecha

odsłon: 2254 | aktualizowano: 2012-04-12 20:03 |

Zgromadzenie Sióstr
św. Dominika

Al. Kasztanowa 36, 30-227 Kraków tel. (0-12) 4252405
domgen@dominikanki.pl

© 2010 - 2018 - Wszelkie Prawa Zastrzeżone