Łk 10, 25-37

Mamy określone cele w życiu. Idziemy drogą, która wydaje się nam właściwa i dobra.

Ale czy nie zamykam oczu na to, co najistotniejsze? Czy potrafię pomóc drugiej osobie? Czy potrafię zboczyć ze swojej drogi, by obrać ten cel, który jest najważniejszy? Czy potrafię, tak jak Samarytanin, nie przejść obok drugiego człowieka obojętnie?

Może właśnie dziś jest ten dzień, kiedy otworzę moje oczy szeroko, rozejrzę się wokół i zobaczę drugiego człowieka, otworzę się na miłość i będę potrafiła dawać tę miłość

Odwagi! Nie bójmy się! Otwórzmy nasze serca i oczy na drugiego człowieka.