Łk 18, 1-8

Pewnie znacie tę historię, jak pewna babinka żebrała w mieście i każdy, choć niewiele miał, coś tam jej wrzucał. Każdy, poza jednym gościem, który wyglądał inaczej niż wszyscy.

Któregoś dnia babinka się zebrała, podbiegła do niego i mówi mu: “Panie, to wszystko, co dzisiaj zebrałam. To jest dla ciebie!”

On, zdziwiony, mówi: “Kobieto, co ty robisz? Po co mi twoje pieniądze, przecież ja jestem bogaty!” 

Babinka, jeszcze bardziej zdziwiona, pyta go: “Co, TY jesteś bogaty?!”

“No tak: zobacz, jak jestem ubrany, jak dumnie chodzę.”

“Nie, to niemożliwe. Przecież o bogactwie nie świadczy to, jak wyglądam i jak chodzę, tylko czy dzielę się z innymi.”

Może dzielimy się z innymi niechętnie, tak jak dzisiejszy sędzia, a może wręcz przeciwnie, robimy to z wielkiej hojności serca. Tak czy inaczej, dla mnie wstrząsające jest to, że nie ma takiej sytuacji, w której nie możemy kogoś obdarzyć dobrem. Taka sytuacja nie istnieje!

Bóg to świetnie “rozkminił”...