Mt 24, 37-44

Akurat jadłam kebaba w momencie, kiedy sobie uświadomiłam, że spełniam najważniejsze kryterium, żeby się nawrócić. Mianowicie: chcę i potrzebuję Boga w swoim życiu. Miałam wtedy poczucie pewnego rodzaju rozpaczy. Tak, jakbym spóźniła się na arkę wspominaną w dzisiejszej Ewangelii. Albo jakbym minęła się w drzwiach ze złodziejem, który właśnie mnie okradł. Albo jakby już wszyscy zostali wzięci do nieba i zostałam tylko ja sama, osamotniona.

Wtedy zrobiłam coś, co samą mnie zaskoczyło. Powiedziałam: Boże, albo mi pomóż albo mnie stąd zabierz. Kilka godzin później doświadczyłam poprzez Słowo Boże, zasłyszane przez przypadek, takiego pokoju, który mnie zafascynował i dał mi nadzieję.

Taki był początek.