Siostra Stefania urodziła się 8 grudnia 1930 roku w Siołkowej, w diecezji tarnowskiej. Do Zgromadzenia została przyjęta 28 sierpnia 1954 roku. Rok później rozpoczęła formację w nowicjacie; po jej ukończeniu, 27 sierpnia 1956 roku, złożyła pierwszą profesję. 27 sierpnia 1961 roku złożyła wieczystą profesję.

 

W swej prośbie zapisała: „z upragnieniem oczekuję, by już zupełnie należeć do Chrystusa i stać się własnością Zgromadzenia, które całym sercem kocham. Żywię nadzieję w Bogu, że pozwoli mi w tym właśnie zakonie zdobyć świętość”.

 

 

Siostra była człowiekiem głębokiej wiary i modlitwy. Żywo interesowała się sprawami Kościoła i Zgromadzenia, powierzając je Bogu w osobistej modlitwie. Cechowała Ją pracowitość, obowiązkowość, poczucie humoru i otwartość na innych.

 

Od 1999 roku S. Stefania na stałe przebywała w Białej Niżnej. Również tutaj dała się poznać jako osoba pełna taktu, radości, aktywnie włączając się w życie wspólnoty zakonnej i parafialnej. Przez długie lata, do 2008 roku, oprócz posługi zakrystianki w kościele parafialnym, odwiedzała chorych i samotnych, niosąc im pociechę i wsparcie. Mimo postępującej choroby nowotworowej zawsze była obecna na wspólnotowej modlitwie. Godzinami trwała przy Jezusie na adoracji i w modlitwie indywidualnej. Jako sędziwa seniorka, przez lata podejmowała posługę lektorki podczas dodatkowej Mszy św. w naszej kaplicy.

 

Siostra Stefania, zaopatrzona Sakramentami Świętymi, w godzinie miłosierdzia odeszła do Pana po wieczną nagrodę w naszym klasztorze w Białej Niżnej, w gronie modlących się Sióstr.

Niech Zmartwychwstały przyjmie naszą Kochaną Siostrę do swego Królestwa i pozwoli cieszyć się chwałą nieba