Mt 16, 13-20

W dzisiejszym fragmencie Ewangelii Pan Jezus zadaje pytania. Za kogo ludzie uważają Syna Człowieczego? A dalej, za kogo wy Mnie uważacie? Widocznie Panu Jezusowi nie jest obojętne, za kogo uważają Go ludzie. Nie jest Mu obojętne, kim jest dla mnie.

Jest to zachęta do szczerych rozmów z Panem Jezusem. On bardzo czeka na takie rozmowy, żebyśmy zastanowili się, kim On dla nas jest. Ale też działa to w drugą stronę: Pan Jezus chce nam mówić, kim my dla Niego jesteśmy. Chce nam powiedzieć prawdę o nas.

Chce też powiedzieć o swoich planach wobec na, tak jak powiedział Piotrowi. Nazwał go opoką, ale też dał mu obietnicę, że zbuduje na nim Kościół, którego bramy piekielne nie przemogą, że da Mu klucze do Królestwa Niebieskiego.

Pan Jezus wobec nas też ma swoje plany, ma swoje marzenia. Chce, żebyśmy podjęli Jego wezwanie, Jego plan, Jego marzenia.

W tym fragmencie widzę też zachętę Pana Jezusa do rozeznawania duchowego. Tutaj pochwalił,  Piotra, mówiąc Mu: błogosławiony jesteś, synu Jony, albowiem nie objawiły ci tego ciało i krew, lecz Ojciec mój, który jest w niebie. Dosłownie kilka linijek dalej wprost nazywa Piotra  szatanem, dlatego, że wyraził się czysto po ludzku. Jego myślenie było ludzkie, a nie Boże. 

Pan Jezus mówi nam, że różne głosy do nas docierają, różne myśli pojawiają się w naszych głowach i różne są źródła tych myśli. Mogą one pochodzić od nas samych, mogą pochodzić od złego ducha, ale też mogą pochodzić właśnie od Niego, od Jego Ojca. Bardzo ważne jest, żebyśmy to rozeznawali, bo przecież nie jest obojętne, co będzie wpływać na nasze decyzje, na nasze plany życiowe i na nasze działania.