Iz 5, 1-7, Ps 80, Mt 21, 33-43

Zauważcie, że w ostatnich tygodniach cały czas w Ewangelii pojawia się winnica. Dwa tygodnie temu widzieliśmy gospodarza, który chodził i szukał robotników do winnicy. Tydzień temu mieliśmy ojca, który mówił do dwóch synów, idź synu, pracuj w mojej winnicy.

I winnica pojawia się również i w tę niedzielę. I możemy sobie pomyśleć, czemu Pan Bóg cały czas nas pcha do jakiejś pracy, cały czas coś od nas chce. Chcielibyśmy odpocząć, a on cały czas mówi, idź pracuj w mojej winnicy. Jeszcze w niedzielę, kiedy to jest dzień odpoczynku. Ale spójrzmy, co dzisiaj mówi psalm responsoryjny. Refren mówi, „Winnicą Pana jest dom Izraela”. Te same słowa usłyszymy w pierwszym czytaniu w księdze Izajasza. Winnicą Pana jest dom Izraela. To Ty jesteś winnicą. To Ty jesteś tą winnicą, którą Bóg założył. Wybudował wieżę, otoczył ją murem, aby była bezpieczna. Wyposażył ją we wszystko, aby ona mogła wzrastać i przynosić owoce. I teraz, w momencie, gdy słyszysz o winnicy, że to Ty nią jesteś, możesz zadać sobie pytanie. Jak ja troszczę się o mój wzrost, o mój wzrost duchowy? Bo przecież każdy z nas codziennie wstaje rano, myje się, dba o siebie, dba o swoje zdrowie, zdrowo się odżywia. A możemy sobie zadać pytanie jak dbam o swoją duszę? O swoją relację z Panem Bogiem? Co ja robię, aby winnica mojego serca wzrastała, aby się rozwijała?Czy ona już jest zniszczona, pokryta chwastami, bo mi się nie chce? No właśnie.

Mamy październik. To jest też taki szczególny moment, w którym o tę winnicę możemy się zatroszczyć poprzez odmawianie różańca. To jest ten moment, w którym zbliżamy się do Jezusa, trzymając za rękę Maryję. I zachęcam Was do tego, abyśmy faktycznie w tym miesiącu złapali za grona, grona różańcowe. I abyśmy właśnie tę winnicę naszą pięknie uprawiali, aby przyniosła ona Bogu piękne, zdrowe, błogosławione owoce.